Düşünün bir kere, yapay zekanın üretim yaptığı içerikler etrafında dönen etik meseleler, adeta bir çuval incirin içine düşen bir tane bozuk incir gibi. Düşünce dünyamızda yankı uyandıran bu konular, işin içine girince hayli karmaşık bir hal alıyor. Çoğu insan, “Yapay zeka ne ki?” diyecek kadar basit bir bakış açısına sahipken, bir başka kesim ise “Bunlar bizim yerimizi alacak!” diye endişelere kapılıyor. Herkesin bir görüşü var, ama bu görüşlerin çoğu derinlemesine düşünülmeden dile getiriliyor. Hani bir yerlerde, “Yapay zekanın ahlaki sorumluluğu kimde?” diye sorulsa, bu sorunun cevabını bulmak, bir bulmacayı çözmekten bile zor olabilir.

Ama insan, bu tür sorularla karşılaşınca bir an durup düşünmeden edemiyor. Yapay zeka ne kadar gelişirse gelişsin, sonuçta onu yaratan insan değil mi? İşte burada etik meseleler devreye giriyor. “Bu içerik nereden geldi, kim yazdı, hangi amaçla yazıldı?” soruları, yapay zekanın yarattığı içeriği okumaya başladığınız anda kafanızda belirmeye başlıyor. O yüzden, bir yapay zeka içerik üretiminde, dikkat edilmesi gereken pek çok nokta var. Gerçi, şu an yapay zekaların etik kurallarını oluşturmak için çalışan bir ekip var mı? Kim bilir...

Bir diğer yandan, yapay zeka içerikleri çoğu zaman birer makale gibi görünse de, arka planda hangi süzgeçlerden geçtiği, hangi verilerin kullanıldığı pek belirtilmiyor. İşin ilginç yanı, bu durum bazen bizi düşündürürken, bazen de gülümsetiyor. “Ya bu yapay zeka, bizden daha iyi içerik üretecekse?” diye düşünmekten kendinizi alamıyorsunuz. Ama bir gün, bir yapay zeka çıkıp “Benim etim, tırnağım yok” dediğinde, gerçekten ne hissedeceğiz? Bu sorular, insanın içindeki merakı körüklüyor. Belki de bir gün, yapay zeka etik kuralları oluşturmak için bir yapay zeka tasarlanacak; işte o zaman gülmemek elde değil…

Peki, yapay zekanın içeriklerindeki etik kaygılar, sadece yaratım aşamasında mı kalıyor? Tabii ki hayır. Bir yapay zeka, bir insanın haklarını ihlal edebiliyor mu? Çoğu kişi, bu tür durumların farkında bile değil. “Benim içeriğim neden bu kadar popüler?” diye düşünen bir yazar, belki de yazılarının arkasında bir yapay zeka olduğunu bilmeden, sadece şansına güveniyor. Oysa ki, bu durum, içeriklerin değerini sorgulamamıza neden oluyor. Bir yapay zeka içerik üretirken, insanın duygu ve düşüncelerini yansıtması ne kadar mümkün ki? Bu sorular, belki de birer muamma olarak kalacak.

Sonuç olarak, yapay zeka içeriklerinde etik meseleler, adeta bir labirent gibi. Oradan oraya savrulurken, insanın zihninde birçok soru işareti bırakıyor. “Yapılan her şey ahlaki mi?” diye sormak, aslında insanın kendi içsel sorgulamasını da beraberinde getiriyor. Belki de bu noktada en önemli şey, yapay zekayı bir araç olarak görmek ve onun insanlığın hizmetinde olmasını sağlamak. Yani, yapay zekanın üretim yaparken insana hizmet etmesi, insanın kendine hizmet etmesi gibi bir şey... Anlayacağınız, bu mesele hepimizi derinden etkiliyor. Ve biz, bu etik tartışmaların neresinde durduğumuzu sorgulamak zorundayız. Öyle değil mi, abi?